‘Ik wil laten zien wat allemaal nog wél kan’

Hoe kwam je terecht bij Stichting Darmkanker en de Stomavereniging?

“3 jaar geleden kreeg ik te horen dat ik darmkanker had. Dan kom je in een sneltrein die het eerste halfjaar niet meer stopt. Ik heb de volle bingokaart gehad: ik kreeg bestraling en chemo, omdat ze uitzaaiingen op mijn lever hadden gevonden. En daarna een operatie. Mijn dikke darm is eruit gehaald, ik leef nu met een stoma. Ik heb in een half jaar tijd behoorlijk wat meegemaakt. Gelukkig ben ik een positief persoon en heb ik veel steun en liefde gekregen van mensen om me heen. Dat heeft me er echt doorheen geholpen. Ik wil ook een steun zijn voor mensen die hetzelfde meemaken. Daarom geef ik voor de Stomavereniging trainingen over hoe je omgaat met een stoma. En ben ik sinds kort bestuurslid van Stichting Darmkanker. Daar help ik lotgenoten weer op een andere manier, door dingen te regelen.”

Waar zet je je voor in als bestuurslid en vrijwilliger?

“Ik wil dat mensen met darmkanker zich weer goed voelen na of met hun ziekte. Laten zien wat allemaal nog wél kan in plaats van wat niet meer gaat. Ik weet wat mensen doormaken en hoe zwaar dat kan zijn. Bij de Stomavereniging zie ik hoe fijn mensen het vinden om te zien dat ze niet de enige zijn die worstelen met hun nieuwe situatie. Dat alleen al is zo waardevol.
Ook als bestuurslid bij Stichting Darmkanker ben ik daarmee bezig. Ik heb zelf altijd veel gesport, voor en ook tijdens de behandeling. Dat heeft me ontzettend geholpen bij mijn herstel. Dat wil ik meegeven aan mensen die ook een zware behandeling krijgen. Ga bewegen, en begin al voor je behandeling. Ik vind het ook belangrijk dat sporten en bewegen voor iedereen toegankelijk is. We proberen vanuit de stichting te regelen dat programma’s om fit je operatie in te gaan door zorgverzekeraars vergoed worden. Het is fijn om hieraan mee te werken.”

‘Ik zou iedereen willen adviseren: ga ook al vóór je operatie bewegen’

Wat haal je uit dit vrijwilligerswerk?

“Veel voldoening. Tuurlijk voelt dit ‘werk’ soms als een druppel op een gloeiende plaat. En zou ik meer willen doen. Maar ik merk nu al op hoeveel verschillende manieren ik mensen kan helpen. En dat soms ‘er zijn’ al genoeg is. Tijdens een van mijn cursussen ontmoette ik een vrouw. Ze had net een stoma gekregen en moest daar erg aan wennen. Een maand later was ze er weer en ze zag er compleet anders uit: leuke bril, mooi opgemaakt… Ze was zo blij met de contacten die ze had gemaakt en voelde zich daardoor stukken beter. Voor dat soort momenten doe ik het.”